خانه / اطلاعیه ها / دوره آنلاین آثار و آراء ابن عربی

دوره آنلاین آثار و آراء ابن عربی

مدرس: مسعود تلخابی/
تعداد جلسات: 8/
تاریخ شروع دوره: شنبه 1400/03/29/
اطلاعات بیشتر: آیدی تلگرام hekmi@
ظرفیت محدود
شرح مختصر: ابن عربی یکی از اعاظم حکمای صوفیه است. او در سال 560 هَ.ق. در مُرسیَه (شهری در جنوب شرقی اسپانیا) متولد شد، و در دمشق به سال 638 درگذشت. به “الشیخ الاکبر” معروف است.
ابن ‌عربی نویسنده ای پرکار و پرنویس بود. صدها تألیف و تصنیف به نظم و نثر دارد. جامی شمار تألیفات او را بیش از ۵۰۰ دانسته است. “الفتوحات المکیه” و “فصوص الحکم” از مهم ترین آثار اوست. “الفتوحات المکیه” دایرة‌المعارف جامعی از تصوف است.ابن عربی خود معتقد است که کتابِ “فصوص الحکم” را، در رؤیایی که در دهۀ سوم محرم ۶۲۷ق در دمشق دیده است، از دست پیامبر اکرم (ص) دریافت کرده، و به امر ایشان، مأمور به نقل (تدوین و نشر) آن شده است. وی نه ‌تنها تمامی جزئیات مسائل آن کتاب را حاصلِ دریافت از پیامبر اکرم (ص) می‌داند، که معتقد است ادراکات او پیرامونِ پاره‌ای از مسائلِ‌ مندرج در این کتاب، حتی در تمامیِ عالم وجود نمی‌گنجد، اما تنها آن بخشی را که بدان مأمور شده در این کتاب می‌آورد. از دیگر آثار وی “ترجمان‌الاشواق” است. این کتاب، مجموعۀ غزلیات وی می باشد. این منظومه در میان دیگر آثار منظوم ابن عربی ـ که از نظر شعری سراسر متوسط‌اند و حتی ضعیف ـ از زیبایی و لطافت لفظیِ‌ خاصی برخوردار است.
وی قایل به وحدت وجود بود. نظریۀ وحدت وجود توسط او برای اولین‌بار به‌گونه‌ای تازه تبیین شد، و بعدها در حکمت متعالیۀ ملاصدرا به‌کار رفت. ابن‌ عربی انسان کامل را «کَوْن جامع» و تجّلی کامل آفریدگار ‌خواند و آن را یکی از عوالم پنج‌گانۀ هستی (حَضَرات خمسه) نامید. عنوان «اعیان ثابته» توسط او ابداع و پس از او از مفاهیم مهم رایج در عرفان نظری شد.
تأثیرات ابن عربی بعد از وی در حیطه های مختلفی قابل رؤیت است:
ادبیات عرفانی پس از وی، سخت متأثر از شیوۀ اوست و عرفان با او وارد مرحلۀ جدیدی شد.
فلسفه تحت تأثیر افکار او قرار گرفت، و عرفان او در شمار یکی از منابع اصلی فکری “حکمت متعالیه” درآمد.
ابن عربی در تفسیر قرآن روشی را به کار گرفت، که بعدها توسط پیروان او دنبال شد.
فقها و علمای ظاهر چه در زمان او و چه پس از او همواره ابن عربی را به مذهب حلول و اتحاد متهم کرده اند، و عقیده او را درباره وحدت وجود مردود دانسته اند، و دعاویش را در مکاشفات غریبه انکار نموده اند. با این همه بعضی از علما و فقهای عصر او و جز آن عصر مانند عبدالرزاق کاشی و سیوطی و فیروزآبادی در تعدیل و تزکیه و تصحیح عقاید او کوشیده اند. شناخت آثار و آراء او برای کسانی که فلسفه های اعصار بعد از او را فرا می گیرند، ضرورت دارد.

همچنین ببینید

جلسات آنلاین شرح اسفار ملاصدرا

مدرس: مسعود تلخابی/ جلسه یکصد و هفتادم/ موضوع جلسه مورخ 1400/03/26: اشکال پنجم از اشکالات …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *