خانه / دسته‌بندی نشده / معرفی و تحلیل فیلم: دشمن(Enemy)

معرفی و تحلیل فیلم: دشمن(Enemy)

دشمن (Enemy) یک فیلم درام روانشناسانه محصول سال 2013 به کارگردانی دنی ویلنوو و تهیه کنندگی م.آ فاورا و نیو فیخمان است. نویسنده این فیلم خاویر گویون است. گویون این فیلمنامه را از رمان همزاد نوشته ژوزه ساراماگو محصول سال 2002 اقتباس کرده است. جیک جیلنهال به ایفای نقش در غالب دو مرد که از نظر ظاهری یکسان ولی از لحاظ شخصیتی متفاوت هستند می پردازد. همچنین ملانی لوران، سارا گدون و ایزابلا روسلینی، جیک جیلنهال را در این فیلم همراهی می کنند. این فیلم یک همکاری بین المللی بین شرکت های تهیه کننده از کشور های اسپانیا فرانسه و کانادا می باشد. دشمن برای اولین بار در نمایش ویژه ای در تاریخ 8 سپتامبر 2013 در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش در آمد. پس از انتشار گسترده آن توسط کمپانی A24 در 14 مارچ 2014، این فیلم توانست فروش 3.4 میلیون دلاری در باکس آفیس به دست بیاورد و همچین توانست نظر مثبت منتقدین را جذب کند. دشمن توانست 10 نامزدی در دومین جایزه سینمای کانادا به دست بیاورد که 5 تای آن ها از جمله بهترین کارگردانی برای ویلنوو و بهترین بازیگر مکمل زن برای گدون را برنده شد. این فیلم در جوایز انجمن منتقدان فیلم تورنتو 2014 بهترین فیلم کانادایی سال نامیده شد.
آدام بل یک استاد کالج تاریخ منطقه تورنتو است. او مردی نسبتاً غمگین است، عمدتاً به این دلیل که در یک زندگی تکراری گیر افتاده است، که شامل رابطه با دوست دخترش، مری است. هنگام تماشای یک فیلم، او بازیگری در قسمتی از یک صحنه می بیند که بسیار شبیه به خود اوست. برای او دغدغه می شود که راجع به همزاد خود اطلاعاتی کسب کند. او متوجه می شود که نام هنری آن بازیگر دنیل سنت کلیر که نام اصلی او آنتونی کلیر است. کلیر یک بازیگر ساکن تورنتو است که نمایش های کمی در عرصه فیلم دارد، و با زنی به اسم هلن ازدواج کرده است که در حال حاضر چند ماهی می شود که حامله است. سپس آدام دغدغه مند می شود که ملاقاتی با کلیر داشته باشد. او با اولین مشاهده متوجه می شود که دقیقاً شبیه به هم هستند، از موهای صورت گرفته تا زخمی که هر کدام دارند، ولی کلیر از نظر ظاهری جمع و جور تر و خوشتیپ تر از آدام است. زندگی های آنها در هم تنیده می شود به طوری که کلیر خود علاقه مند به زندگی آدام می شود، اما به روشی متفاوت از آدام…
این فیلم بر اساس نظریه «نهاد، من، فرامن» فروید بنا شده است. بنا بر نظریه زیگموند فروید، عصب‌ شناس و روان ‌کاو سرشناس اتریشی، شخصیت انسان از سه عنصر تشکیل شده‌است: نهاد (Id)، من (Ego) و فرامن (Superego). این سه عنصر در تعامل با یکدیگر، رفتارهای پیچیده انسانی را به وجود می ‌آورند.


نهاد کاملا ناخودآگاه است و غرایز و رفتارهای ابتدایی مانند بازتاب‌ها، انگیزش‌ها و امیال و مخصوصاً امیال جنسی و پرخاش ‌گرایانه را شامل می‌شود.
فرامن همان وجدان است؛ سازمانی که اعتقادات مذهبی، باید ها و نباید ها و در کل اخلاق را در خود جای داده است. فرامن احساس درست و غلط و وجدان ما را کنترل می‌کند. او به ما کمک می‌کند تا رفتارمان مورد قبول اجتماع واقع شود.
من بخش سازمان‌یافته و منطقی ساختار روانی و میانجی بین نهاد، فراخود، و دنیای خارجی است و نقش کنترل این دو را بر عهده دارد.
خواسته‌ های فرامن معمولاً در تضاد با نهاد قرار دارد و از آن جهت من عموما برای میانجی ‌گری بین آن ‌دو به مشکل برمی ‌خورد. دلیل نامگذاری دشمن برای این فیلم دقیقا به این جنگ بین نهاد و فرامن اشاره دارد. از طرفی فرامن تمام تلاشش این است که خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق دهد در حالی که نهاد تنها ارضای آنی غرایز انسان را می ‌خواهد.

منابع:

Enemy (2013 film) – Wikipedia
Enemy (2013) – IMDb

نهاد، خود، فراخود – ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آنچه از دشمن باید بدانید، پیج فیلم تحلیل، نوشته مصطفی خسروی…

صدرا تلخابی

 

همچنین ببینید

به بهانه‌ «مست عشق» (۲)

«مست عشق» داستان خطی و سرراستی ندارد و با فلش‌بک‌های شرحه‌شرحه، به جای آغاز، از …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *